“Τελειώνουν” τα Δημοτικά Συμβούλια με “ανοχή” της ΚΕΔΕ – Αναζητείται αντίδραση

0
382

Δεν έχει τέλος ο κατήφορος του “εξευτελισμού” των Δημοτικών Συμβουλίων. Η κυβέρνηση συνεπικουρούμενη από την ΚΕΔΕ στις όποιες της επιθυμίες, βλέποντας ότι μπορεί τα σχέδια της, για ικανοποίηση των δεσμεύσεων απέναντι σε εποπτικούς θεσμούς της Ε.Ε. και του κεφαλαίου, να “κινδυνέψουν“, προσφεύγει στην πλεον “προσφιλή” της λύση, αυτή των νέων αρμοδιοτήτων στην Οικονομική Επιτροπή, για την υλοποίηση τους.

Σχέδια που στην προκειμένη περίπτωση αφορούν την ίδρυση και λειτουργία Αναπτυξιακών Οργανισμών στους ΟΤΑ, μέσω των οποίων καταργείται ουσιαστικά ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρα των Δήμων και των υπηρεσιών τους.

Η κυβέρνηση προκειμένου να αποφύγει το “φιάσκο” που ενδεχομένως να υποστεί από εύθραυστες πλειοψηφίες Δημοτικών Συμβουλίων, πέρασε νύχτα μια ακόμη τροπολογία που θα την φέρει αναπόφευκτα απέναντι σε ένα μεγάλο κύμα αντιδράσεων και κινητοποιήσεων.

Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα δεν θα είναι και τόσο ρόδινα καθώς το πρώτο κύμα αντιδράσεων έχει ήδη αρχίσει να δημιουργείται με την ΠΟΕ – ΟΤΑ να πρωτοστατεί και να προειδοποιεί για το τι θα συμβεί.

Δυστυχώς όμως οι λεγόμενοι “αυτοδιοικητικοί” δεν έχουν πάρει χαμπάρι το τι συμβαίνει μέρα με την μέρα στην Τοπική τους Αυτοδιοίκηση, πλην των δημοτικών συμβούλων του ΚΚΕ που από θέση αρχής είναι ενάντια σε κάθε μορφή ιδιωτικοποίησης, δίνοντας την εντύπωση οτι απολαμβάνουν τον “ύπνο του δικαίου”  ελέω “πανδημίας“.

Οι παρατάξεις, πλην γαλάζιων, που συμμετέχουν στην ΚΕΔΕ δεν τόλμησαν μέχρι σήμερα να βγουν μπροστά, στο σταδιακό ψαλίδισμα των αρμοδιοτήτων των Δημοτικών Συμβουλίων, με αποτέλεσμα να ενισχύσουν το “θράσος” των κυβερνητικών αποφάσεων οι οποίες συρρικνώνουν την μόνη υγιή και δημοκρατική κοιτίδα πολιτικής έκφρασης, άπειρα χρόνια τώρα, και σύγκλισης θέσεων και απόψεων προς όφελος των τοπικών κοινωνιών.

Οι “Αυτοδιοικητικοί” με την “σύγχρονη” στάση τους παραδίδουν ένα δυνατό και ισχυρό Όργανο τους (Δημοτικά Συμβούλια) στα ισχυρά συμφέροντα ΕΕ  και ιδιωτών, με αντάλλαγμα την πρόσκαιρη ισχυροποίηση τους απέναντι στις προσωπικές τους βλέψεις και όχι σε αυτές των τοπικών τους αναγκών.

Στην αντίπερα όχθη το πολιτικό ανάστημα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, χαμένο στις εσωστρεφείς της τάσεις, δείχνει ανίκανο να σταθεί απέναντι στην “κυβερνητική λαίλαπα” που αρχίζει να καίει κάθε υγιή ζωντανό και δημοκρατικό κύτταρο της Αυτοδιοίκησης με τα Δημοτικά Συμβούλια να μετατρέπονται σε “γλάστρες” των “θεσμών” και των ιδιωτών.

Στην παρούσα φάση και με την “πανδημία” να αποτελεί το τέλειο άλλοθι οι εργαζόμενοι είναι η μόνη δυναμική ασπίδα που θα μπορούσε να υψώσει τοίχο στις κυβερνητικές ορέξεις που “τρώγοντας” ολοένα και περισσότερο της “ανοίγει την όρεξη” για την ολοκληρωτική αυτοδιοικητική ισοπέδωση.

Οι εργαζόμενοι καλούνται να δώσουν πρώτα από όλα μια μάχη απέναντι στην υπεράσπιση των δικών τους εργασιακών σχέσεων,  απέναντι στην επερχόμενη ιδιωτικοποίηση. Παράλληλα φαίνεται πως την μάχη αυτή θα την δώσουν  για να “σώσουν” και την “τιμή” των αιρετών που απλά παρακολουθούν την “δημοκρατική” πρωτοβουλία της “καθαίρεσης” τους, χωρίς καμμία απολύτως αντίδραση. Όταν λέμε για αντίδραση εννοείται πως μιλάμε για συντεταγμένη και οργανωμένη αντίδραση με όρους υπέρβασης των πολιτικών και αυτοδιοικητικών τους προσανατολισμών και όχι  με όρους  ενίσχυσης του αντιπολιτευτικού προφίλ των κοινοβουλευτικών κομμάτων.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει έστω και τώρα πριν να είναι πολύ αργά να βρεθεί τρόπος να λειτουργήσουν τα αυτοδιοικητικά αντανακλαστικά των αιρετών και να δουν επιτέλους ότι αυτά που τους ενώνουν είναι πλέον πολλαπλά από αυτά που τους χωρίζουν.

Και τότε μπορεί να βρει την πρακτική του αξία το “λαός ενωμένος ποτέ νικημένος“, αρκεί να κατανοηθεί πως λαός είναι και ο Εργαζόμενος στην αυτοδιοίκηση αλλά και ο Εργάτης της αυτοδιοίκησης.

Comments are closed.