Συγκλόνισαν το «αντίο» και το «σε ευχαριστούμε για όλα» από την Κλέλια και Άννυ Πανταζή

0
110

Οι Ελληνίδες Ολυμπιονίκες της ρυθμικής γυμναστικής, οι δικές μας, Κλέλια Πανταζή και η αδερφή της Άννυ αποχαιρέτησαν με τον δικό της τρόπο τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη, τον οποίο η Χάλκινη Ολυμπιονίκης μας Κλέλια χαρακτήρισε ως τον μεγάλο της αδερφό.

Η έτερη Ολυμπιονίκης μας η Άννυ Πανταζή με το δικό της ξεχωριστό τρόπο δημοσίευσε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram,  μία σειρά από ασπρόμαυρες φωτογραφίες, όπου σε μια από αυτές αποκάλυψε και ένα χειρόγραφο σημείωμα που της είχε αφήσει χρόνια πριν ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης.

Το συγκλονιστικό «αντίο» της Κλέλιας Πανταζή

“Η φιλία μου με τον Αλέξανδρο μετρά από την ημέρα που πήρα το Ολυμπιακό μετάλλιο… 

Ήταν το βράδυ της συνέντευξης μας στην ΕΡΤ, που έπαιξαν σε βίντεο την ανασκόπηση της ημέρας και είδα τον Αλέξανδρο να φωνάζει “Μαμά μου! Μαμά μου το έσπασα” και να είναι στο ταπί πεσμένος.. 

Στα παιδικά μου μάτια, φαντάζεστε πως φάνηκε όλο αυτό.. 

Το πρώτο πράγμα που έκανα λοιπόν μόλις γύρισα στο Ολυμπιακό χωριό, ήταν να ψάξω να βρω αυτόν τον Έλληνα αθλητή.. 

Και τον βρήκα! Σε ένα καροτσάκι.. 

Αυτό ήταν! Κουμπώσαμε! 

Εγώ τον έκανα βόλτες στο χωριό με το καροτσάκι και εκείνος μου έκανε «πλάτες», αν τυχόν μας έβλεπε κάποιος, έπαιρνε εκείνος την γρανίτα λεμόνι που έτρωγα στα χέρια του.. 

Εννοείται πως σε όλη την διάρκεια της επιστροφής από Αυστραλία, την πέρασα δίπλα του, συγκεκριμένα στον διάδρομο του αεροπλάνου, για να του κάνω παρέα.. 

Και εκεί μου έγραψε μια αφιέρωση στο ημερολόγιο που κρατούσα εκείνες τις ημέρες.. 

Το αστείο μας ήταν, όταν τον είδα πρώτη φορά όρθιο, πως αν ήξερα πόσο ψηλός είσαι, δεν θα σου μιλούσα ποτέ.. 

Πραγματικά δίπλα του φαινόμουν σαν την μικρή αδερφή του.. 

Το 2004.. όταν η Άννη ήταν στο Ολυμπιακό χωριό της Αθήνας και με πήρε τηλέφωνο ένα βράδυ να μου πει ότι πεινούσε.. ο πρώτος που σκέφτηκα ήταν ο Αλέξανδρος.. 

Τον κάλεσα και μέσα σε λίγα λεπτά είχε κρύψει ένα γιαουρτάκι και ένα μήλο στο φυσικοθεραπευτήριο του χωριού και μου είπε να ειδοποιήσω την Άννη να πάει.. 

Ήταν το δικό του μήλο και το δικό του γιαούρτι που στερήθηκε για να φάει η αδερφή μου, αφού και για εκείνους το πρόγραμμα ήταν αυστηρό και εκείνη την ώρα δεν μπορούσε να πάει στο εστιατόριο να της φέρει τίποτα άλλο.. 

Εννοείται πως την ημέρα που αγωνίστηκε και πήρε το πρώτο του Ολυμπιακό μετάλλιο, ήμουν μέσα στο στάδιο και ζητωκραύγαζα σαν τρελή με περηφάνια για εκείνον.. 

Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν ήρθε και στο σπίτι μας στο Τάρτι και τον φιλοξενήσαμε, για να πάμε μαζί στον Ταξιάρχη να κάνει το τάμα του που πήρε το Ολυμπιακό μετάλλιο.. 

Δεν έχει νόημα να κάτσω να σας γράψω όσες ιστορίες θυμάμαι.. 

Θα σας πω ότι ήταν ο μεγάλος αδερφός που δεν είχα.. 

Θα σας πω ότι έπιασε τον άντρα μου και τον “απείλησε” να με προσέχει σαν τα μάτια του γιατί ξέρει Τάε Κβον Ντο και θα έχει να κάνει με εκείνον.. 

Δώρα μου, γυναίκα της ζωής του.. δεν μπορώ να φανταστώ τον πόνο σου.. κουράγιο και δύναμη για τα παιδάκια σας.. 

Αλέξανδρε μου.. μεγάλε μου αδερφέ.. 

Καλό παράδεισο..”.

Το «σε ευχαριστούμε για όλα της Άννυ Πανταζή

«Τον Αλέξανδρο τον έμαθα μέσα από την αδερφή μου την Κλέλια. Την άκουγα συνέχεια να μιλάει για εκείνο τον φίλο της που στους Ολυμπιακούς αγώνες, αντί να γυρίσει με μετάλλιο, γύρισε με γύψο στο πόδι.. Την άκουγα να μου λέει για εκείνον ,που πίστευε σε εμένα τόσο πολύ, ότι θα τα καταφερω να πάω στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, που το είχε γράψει πρώτος στο ημερολόγιο της…

Την άκουγα να μου λέει συνέχεια, όταν ήμουν 12 ετών, τα τρία εκείνα χρόνια που έζησα στην Θεσσαλονίκη, πως αν χρειαστώ κάτι, αν συμβεί οτιδήποτε, της έχει πει ο Αλέξανδρος να τον ειδοποιήσω αμέσως. Ήρθε η ώρα να σε αποχαιρετήσουμε αγαπημένε μας Αλέξανδρε και να είσαι σίγουρος πως άφησες το πιο σπουδαίο αποτύπωμα για τα παιδιά σου και για όλους εμάς με το μεγαλείο της ψυχής σου … Σε ευχαριστούμε για όλα»

Comments are closed.