Σαθρή μπάλα ο Μπενού!

0
42

Αναλύοντας τα δεδομένα που συνέλεξε το σκάφος «OSIRIS-REx», κατά τη διάρκεια της παρατήρησης και ιδιαίτερα της συλλογής δείγματος του αστεροειδούς Μπενού, τον Οκτώβρη του 2020, οι επιστήμονες της NASA έμαθαν κάτι εκπληκτικό: Το σκάφος θα είχε βυθιστεί ολόκληρο μέσα στον Μπενού, αν δεν είχε πυροδοτήσει τους προωθητήρες του, ώστε να απομακρυνθεί αμέσως μόλις πήρε δείγμα σκόνης και πετρωμάτων από την επιφάνεια του αστεροειδούς!

επιμέλεια  Σταύρος  Ξενικουδάκης

Αποδείχτηκε ότι τα υλικά που σχηματίζουν το εξωτερικό του Μπενού είναι τόσο χαλαρά συνδεδεμένα μεταξύ τους, που αν ένας άνθρωπος πατούσε πάνω τους θα ένιωθε ελάχιστη αντίσταση, όπως όταν τα παιδιά πατάνε πάνω στις πλαστικές μπάλες σε ένα «μπαλονάδικο».

Ο αστεροειδής Μπενού, όπως φωτογραφήθηκε από το «OSIRIS-REx»

Αντί για την ομαλή χωμάτινη επιφάνεια που περίμεναν οι επιστήμονες με βάση τις παρατηρήσεις από επίγεια τηλεσκόπια, το «OSIRIS-REx» διαπίστωσε ότι η επιφάνεια του Μπενού καλυπτόταν από πέτρες και βράχους και μάλιστα κάποια πετραδάκια αποκολούνταν κατά διαστήματα και χάνονταν στο Διάστημα. Αλλά όταν ο βραχίονας του σκάφους ακούμπησε με ταχύτητα μόλις 10 εκατοστών το δευτερόλεπτο την επιφάνεια του Μπενού και απελευθέρωσε αέριο για να συλλέξει δείγμα, έγινε πραγματικά ο «χαμός» από τα πετραδάκια, που δημιούργησαν ένα νέφος γύρω του. Οταν το σύστημα συλλογής δείγματος είχε δοκιμαστεί στο γήινο έδαφος σχεδόν δεν άφησε σημάδι, αλλά στον Μπενού δημιουργήθηκε ένας κρατήρας διαμέτρου 8 μέτρων! Σε αυτό βεβαίως συνέβαλαν και τα αέρια από τους προωθητήρες του σκάφους.

Ο βραχίονας λήψης δείγματος του «OSIRIS-REx» ακουμπά στην επιφάνεια του Μπενού και ένα σύννεφο από πετραδάκια δημιουργείται γύρω του

Ο Μπενού είναι ένας σωρός από πέτρες και βράχια που απέμειναν από τη διαδικασία σχηματισμού του ηλιακού συστήματος, τα οποία συγκρατούνται ουσιαστικά μόνο από τη δύναμη της βαρύτητας, που είναι ελάχιστη, λόγω του μικρού μεγέθους του αστεροειδούς. Ισως στη συγκράτηση των υλικών να συμβάλλουν και ηλεκτροστατικές δυνάμεις. Ενας αστεροειδής με τέτοια σύνθεση θα διαλυόταν από την επαφή ήδη με τα ανώτερα τμήματα της γήινης ατμόσφαιρας και τα κομμάτια του θα έπεφταν στην επιφάνεια σαν πύρινη βροχή.

Τροχιακό ηλιακό παρατηρητήριο εκτόξευσε η Κίνα

Η εκτόξευση της διαστημοσυσκευής «Κουάφου-1» με πύραυλο Long March 2D στις 9 Οκτώβρη, από το διαστημικό κέντρο Γιουκουάν, στη βορειοδυτική Κίνα

Το Προχωρημένο Διαστημικό Ηλιακό Παρατηρητήριο (ASO-S), έναν δορυφόρο σχεδιασμένο για ολοκληρωμένη παρατήρηση του Ηλιου έθεσε σε πολική τροχιά η Κίνα, την περασμένη Κυριακή. Ο δορυφόρος είναι γνωστός και ως «Κουάφου-1», από το όνομα του γίγαντα της κινεζικής μυθολογίας, που ασταμάτητα κυνηγούσε τον ήλιο.

Η διαστημοσυσκευή, από τη χαμηλή γήινη τροχιά της (720 χλμ. πάνω από την επιφάνεια) θα πραγματοποιήσει παρατηρήσεις για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, σχετικά με το ηλιακό μαγνητικό πεδίο, τις ηλιακές εκλάμψεις και τις στεμματικές εκπομπές μάζας, διεξάγοντάς τες ταυτόχρονα, ώστε να εντοπίζονται οι σχέσεις ανάμεσα σε αυτά τα φαινόμενα. Οι Κινέζοι επιστήμονες θα χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες που θα λαμβάνουν από τον δορυφόρο και για την πρόβλεψη του διαστημικού καιρού, που επηρεάζει τόσο τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις, όσο και τις τηλεπικοινωνίες και τα ηλεκτρονικά συστήματα πλοήγησης στη Γη.

Για να πετύχει τους στόχους του, το «Κουάφου-1» φέρει τρία επιστημονικά όργανα: Ενα τηλεσκόπιο υπεριωδών ακτίνων για την ταυτόχρονη παρατήρηση της ηλιόσφαιρας και του ηλιακού στέμματος, ένα τηλεσκόπιο στο τμήμα των υψηλής Ενέργειας ακτίνων Χ και έναν μαγνητογράφο του πλήρους ηλιακού δίσκου. Μετά τους απαραίτητους ελέγχους, που θα διαρκέσουν γύρω στους τέσσερις μήνες, ο δορυφόρος θα τεθεί σε πλήρη λειτουργία και τα επιστημονικά δεδομένα που θα προκύπτουν (περίπου 500 γιγαμπάιτ τη μέρα) θα δίνονται στην παγκόσμια επιστημονική κοινότητα προς αξιοποίηση. Ο «Κουάφου-1» είναι συνέχεια του κινεζικού προγράμματος μελέτης του Ηλιου, που ξεκίνησε με τον κατά βάση πειραματικό δορυφόρο «Ζιχέ», τον πρώτο της χώρας που έφερε ηλιακό τηλεσκόπιο.

Comments are closed.