Δρόμων Αφήγηση : «Η Καλλιθέα των εμπορικών»

0
821

Καλλιθέα, απογευματάκι καλοκαιριού, σ’ ένα καφέ της πόλης, μια μεγάλη παρέα, μιλά, γελά, σχεδιάζει. Κάποιοι γράφουν, για να μην ξεχάσουν. Ο Αύγουστος έρχεται και παρά την πανδημία και τις απαγορεύσεις, η θάλασσα κλείνει το μάτι, σίγουρη, πως θα την συναντήσουν.

Εκείνη την ημέρα, οι περισσότεροι έφυγαν φτιάχνοντας εκτός από βαλίτσες και ένα μικρό πλάνο, για τις φθινοπωρινές συναντήσεις με τα καταστήματα της Καλλιθέας. Ακολούθησε συνάντηση με τον Πρόεδρο του Εμποροεπαγγελματικού Συλλόγου, ο οποίος πίστεψε στο εγχείρημα και δήλωσε έτοιμος να το στηρίξει. Δημιουργήθηκε μια ομάδα διαδικτυακά και ξεκίνησε το έργο…

Μετά την καλοκαιρινή ραστώνη, τα καταστήματα επανακινούσαν τις εμπορικές δραστηριότητές τους και ο καθένας από την παρέα, πήρε την θέση του. Έγιναν πολλές προσεγγίσεις, οι επαγγελματίες αφηγήθηκαν τις ιστορίες των επιχειρήσεων και μέσα από αυτές γύρισαν πίσω στην Καλλιθέα του χθες και στην συνέχειά της μέσα στον χρόνο. Οι συνεντεύξεις γίνονταν συζητήσεις, με κοινές εικόνες, αναμνήσεις και συμπεράσματα. Ενθουσιασμός μεγάλος στην ομάδα ! Φωτογραφίες, αρχεία ήχου και μια της παρέας, να απομαγνητοφωνεί ασταμάτητα, συνεντεύξεις και ιστορίες. Άλλη μια, παίρνει το περισσότερο υλικό και το δημοσιεύει στην διαδικτυακή σελίδα του ΠέΖΟ, ακολουθούν τα  σχόλια όσων διάβαζαν τις ιστορίες.

Φθινοπώριασε για τα καλά, δεύτερο κύμα πανδημίας, πάλι τα καταστήματα κλειστά, όλα μουντά… Η παρέα εκεί, πεισμωμένη, στέκεται δίπλα στους επαγγελματίες, που δοκιμάζονται, συνεχίζει να μιλά μαζί τους, καταγράφει τις ιστορίες τους και κοντεύει στο τέλος της συλλογής. Δυο από την ομάδα, σηκώνουν μανίκια και αναλαμβάνουν την επιμέλεια της έκδοσης του υλικού. Φεύγουν τα κείμενα, γυρνούν πίσω, ξανά διορθώσεις, ξανά επικοινωνία με τα καταστήματα για διευκρινίσεις, οιφωτογραφίες πρέπει να αλλάξουν, να γίνουν πιο καθαρές, οι όψεις των καταστημάτων πρέπει να φωτογραφηθούν με μεγαλύτερη επιμέλεια, πολλά πρέπει να γίνουν, δεν είναι απλή υπόθεση, τελικά η έκδοση.

Καθόλου απλή υπόθεση, όταν μάλιστα μία από τις πιο σοβαρές απαιτήσεις της είναι και οικονομική. Τέτοια εποχή, με όλα σε αδράνεια, είναι εύκολο να βρεθεί χρηματοδότης; Με μεγάλη επιφύλαξη ξεκινούν οι προτάσεις, μια εταιρία δείχνει από την αρχή ενδιαφέρον να αναλάβει την χορηγία. Είναι μια μεγάλη ασφαλιστική, καθαρά ελληνική, που περίπου 50 χρόνια εδρεύει στην Καλλιθέα, ο λόγος για την Υδρόγειο Ασφαλιστική, που μελέτησε σοβαρά την πρόταση και ανέλαβε όλα τα έξοδα της έκδοσης. Άλλες χαρές στην ομάδα, που τα κατάφερε πάλι!

Τρεις μήνες πέρασαν με το γράψε-σβήσε, άλλαξε, διόρθωσε, αντικατέστησε και πάρτο πάλι απ’ την αρχή και κάπου εκεί μια της ομάδας, παίρνει τις 300 φωτογραφίες των συνεντεύξεων κι αρχίζει να ψάχνει εξώφυλλο, οπισθόφυλλο, εσωτερικές εικόνες. Το μήνυμα, παιδιά, να βγει το μήνυμα… ένας νέος επαγγελματίας στο ποδήλατό του, πριν από 60 και πλέον χρόνια. Κίνηση, προοπτική, χαμόγελο, αυτό δεν είναι το μήνυμα ; τι άλλο εκτός απ’ αυτό ; H ασπρόμαυρη φωτογραφία, που σήμερα θα ήταν ψηφιακή, αλλά πάντα με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο και την δράση του.

Τι άλλο εκτός από αυτό, είναι το λεύκωμα, που σήμερα κρατάμε στα χέρια μας, ως βιβλίο, για πρώτη φορά, αν όχι η δράση, η ελπίδα και η αγάπη για την πόλη, που κατοικούμε ; Λοιπόν, τι λέτε, πάμε για ψώνια, περπατώντας την Καλλιθέα και τα εμπορικά της;

Για τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΠέΖΟ:

Στέλλα Γεωργίου – Ντάβαρης Παναγιώτης

Comments are closed.