Γκυστάβ Φλωμπέρ

0
284



Γάλλος μυθιστοριογράφος, ο κύριος εισηγητής της ρεαλιστικής σχολής στη γαλλική λογοτεχνία.

Το μυθιστόρημάτου «Μαντάμ Μποβαρί» έχει μεταφερθεί επανειλημμένα  στον κινηματογράφο. Γεννήθηκε το 1821 στη Ρουέν και πέθανε το 1880 στο Κρουασέ. Ο πατέρας του ήταν χειρουργός στο δημοτικό νοσοκομείο της Ρουένκαι η μητέρα του ανήκε σε οικογένεια διακεκριμένων δικαστικών. Ο νεαρός Γκυστάβ έλαβε ιδιωτική εκπαίδευση με έμβαση στη λογοτεχνία και τον Νοέμβριο του 1841 γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Παρισιού. Στο εργαστήριο του γλύπτη Τζέιμς Πραντιέ θα γνωρίσει τον Βίκτωρα Ουγκό και θα κάνει σχέδια για να γίνει συγγραφέας. Στο ατελιέ του θα γνωρίσει επίσης τον μεγάλο και μοναδικό έρωτα της ζωής του, την ποιήτρια Λουίζ Κολέ. Η σχέση τους θα έχει τα πάνω και τα κάτω της, αλλά δεν θα φτάσει σε γάμο. Το 1846 εγκατέλειψε το Παρίσι και τις σπουδές του , ύστερα από μια νευρική κρίση και αποσύρθηκε στη Ρουάν, όπου πέρασε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του. Από τον Νοέμβριο του 1849 ως τον Απρίλιο του 1851 μαζί μετον φίλο του Μαξίμ Ντι Καν ταξίδεψε στην Αίγυπτο, την Παλαιστίνη, τη Συρία, την Τουρκία, την Ιταλία και την Ελλάδα, όπου γνώρισε τον Κανάρη. Η «Κυρία Μποβαρύ» ή «Μαντάμ Μποραρύ» («Madame Bovary»)  είναι το μυθιστόρημα που τον έκανε διάσημο. Δημοσιεύθηκε σε συνέχειες από την 1η Οκτωβρίου έως τις 15 Δεκεμβρίου του 1856 στο περιοδικό Revue de Paris. Πρόκειται για μια ρεαλιστική απεικόνιση της ζωής των αστών της εποχής, έργο για το οποίο η γαλλική κυβέρνηση μήνυσε τον συγγραφέα με την κατηγορία της ανηθικότητας. Ο Φλομπέρ απηλλάγη της κατηγορίας, η δίωξή του όμως και ο θόρυβος γύρω από τη δίκη συντέλεσαν στην εμπορική επιτυχία του βιβλίου που εκδόθηκε τον Απρίλιο του 1857.

1.Μαντάμ Μποβαρί – εκδόσεις Μίνωας

H Μαντάμ Μποβαρί είναι η ιστορία της Έμας, μιας όμορφης, απλής κοπέλας στη γαλλική επαρχία, η οποία ονειρεύεται μια ζωή ουτοπική, σαν κι αυτή που περιγράφεται στα ρομαντικά βιβλία, γεμάτη έντονες συγκινήσεις, πολυτέλειες, πάθη και φλογερούς έρωτες. Όμως ο γάμος της με τον Σαρλ Μποβαρί, που είναι εξαιρετικά αφοσιωμένος και πράος αλλά βαρετός για κείνη σύζυγος, κάθε άλλο παρά ιδανικός θα αποδειχθεί και θα τη βυθίσει στην ανία και την πλήξη μιας ζωής πεζής και ανούσιας, όπως ορίζουν οι κοινωνικές συμβάσεις και οι συντηρητικές ιδέες της υποκριτικής επαρχίας. Η Έμα θα κυνηγήσει τη χίμαιρα, το όνειρο, τις φαντασιώσεις της για έναν μεγάλο έρωτα σε πρόσωπα που είναι ωστόσο δημιουργήματα του κόσμου τον οποίο περιφρονεί και απεχθάνεται. Όταν όμως οι μάσκες πέσουν και δει τη γύμνια και τη φτώχεια της ψυχής τους, ποιο μονοπάτι θα ακολουθήσει για να ανακαλύψει την προσωπική της αλήθεια; Αμείλικτο σαν τραγωδία, βίαιο σαν δράμα, δηκτικό σαν κωμωδία, το κοινότοπο θέμα της μοιχείας αποκτά βαθύτατα ανθρώπινες διαστάσεις στο έργο του Φλομπέρ. Διαβρωτικό και ρηξικέλευθο, το αριστουργηματικό αυτό νατουραλιστικό μυθιστόρημα έφερε επανάσταση στον τρόπο γραφής της εποχής, συγκρούστηκε με τις φόρμες του ρομαντισμού και, με την άκαμπτη αντικειμενικότητά του, σφράγισε την απαρχή μιας νέας εποχής στη λογοτεχνία.

2. ΣΑΛΑΜΠΩ  – εκδόσεις ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ Σ.Ι.

Η Σαλαμπώ είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα του Γκυστάβ Φλομπέρ και κατατάσσεται στα κλασικά μυθιστορήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Εκτυλίσσεται στην Καρχηδόνα το 241 π.Χ. Περιγράφει την εξέγερση των Μισθοφόρων λίγο μετά την προσωρινή παύση του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου με τους Ρωμαίους. Αυτό το ιστορικό μυθιστόρημα, που θεωρείται ένα από τα κορυφαία του είδους του, είναι αποτέλεσμα πολύχρονων ερευνών, μακρόχρονων επισκέψεων του συγγραφέα στους τόπους μάχης, ενδελεχούς μελέτης του τρόπου ζωής, των ηθών, των εθίμων και των στρατηγικών πολέμου εκείνης της περιόδου. Οι περιγραφές είναι συγκλονιστικές και εκπλήσσουν τον αναγνώστη για την ακρίβειά τους σε μια περίοδο που οι προσβάσεις στις πηγές ήταν δύσκολες και οι αρχαιολογικές έρευνες σε πολλά σημεία είτε δεν είχαν ακόμα αρχίσει είτε δεν είχαν ολοκληρωθεί. Το κεντρικό θέμα της υπόθεσης, ο μανιασμένος έρωτας του Μάθου, αρχηγού των Μισθοφόρων, για τη Σαλαμπώ, κόρη του Καρχηδόνιου υπάτου Αμίλκα, πλαισιώνεται από σφαγές, ίντριγκες και πολιτικές έριδες. Από την πρώτη σελίδα ο αναγνώστης καθηλώνεται από τις πλούσιες περιγραφές, τον λυρισμό και τη ζωντανή γλώσσα, παρασύρεται στη δίνη του χρόνου και ταξιδεύει νοερά στην αρχαία Καρχηδόνα. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου). Η «Σαλαμπώ» είναι το μεγάλο αντιπροσωπευτικό έργο της νέας περιόδου στην εξέλιξη του ιστορικού μυθιστορήματος. Συνδυάζει όλα τα υψηλά καλλιτεχνικά προτερήματα του ύφους του Φλωμπέρ. Από την πλευρά του ύφους, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα των καλλιτεχνικών στόχων του Φλωμπέρ. Γι’ αυτό ακριβώς δείχνει τόσο καθαρά τις άλυτες αντιφάσεις, την αμετακίνητη εσωτερική«προβληματική» του νέου ιστορικού μυθιστορήματος, πολύ περισσότερο απ’ όσο τα γραφτά των μέτριων και δίχως ταλέντο συγγραφέων της ίδιας εποχής.

3. Εφιαλτικό Όνειρο – εκδόσεις Αιγόκερος

Έπεσε γονατιστή στα πόδια του, πέφτοντας ανάσκελα, σαν να ήταν να πεθάνει. Πέθαινε πραγματικά από κούραση και εξάντληση, βασανιζόταν από απελπισία, γύρευε να ξεριζώσει τα μαλλιά της, κι έπειτα έκλαιγε πίσω από ένα ψεύτικο χαμόγελο, με λυγμούς που έπνιγαν τη φωνή της. Τα γόνατά της ήταν σκισμένα και καταματωμένα, όπως σερνόταν πάνω στα χαλίκια. Αγαπούσε με μια σπαραχτική, ολοκληρωτική, διαβολική αγάπη. Αυτός ο έρωτας την κατέτρωγε συνέχεια, ένας έρωτας έξαλλος, θυελλώδης, παθιασμένος. Ήταν αλήθεια ένας έρωτας σταλμένος από την κόλαση, μ’ όλες αυτές τις ακατάσχετες κραυγές, αυτή την καυτή φλόγα που ξεσκίζει την ψυχή, κατατρώει την καρδιά. Ένα σατανικό πάθος, σπασμωδικό και βεβιασμένο, τόσο περίεργο που γινόταν αλλόκοτο, τόσο σατανικό που τρέλαινε.

4. Η ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ  ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ – εκδόσεις ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Ιστορικό μυθιστόρημα; Χρονικό της επανάστασης του 1848; Αισθηματικό ρομάντζο; Αυτοβιογραφικό τεκμήριο; Κοινωνικός ζωγραφικός πίνακας της περιόδου 1840-1851; Εδώ και έναν περίπου αιώνα, η Αισθηματική αγωγή του Φλωμπέρ δεν παύει να αντιμετωπίζεται ως έργο που εκφράζει μια ορισμένη “σύγχυση των ειδών”. Τοποθετείται άλλοτε στη ρομαντική και άλλοτε στη ρεαλιστική-νατουραλιστική σχολή, διαβάζεται ως μυθοπλασία, ως σάτιρα, ακόμη και ως ντοκουμέντο. Αυτό το κορυφαίο έργο του 19ου αιώνα, βρίσκεται στο σημείο μιας τομής: εκεί όπου αρχίζει η “απομυθιστοριοποίηση του μυθιστορήματος”. Σε μια εποχή βαθιάς κοινωνικής αλλαγής, ο Φλωμπέρ επισημαίνει την αδράνεια, διαπιστώνει τη χρεοκοπία, εικονογραφεί τη διάλυση προσώπων και ιδεών, απομυθοποιεί τις αυταπάτεςτου και τις αυταπάτες της γενιάς του

5. ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ – εκδόσεις Ύψιλον

“Το φθινόπωρο μ’ αρέσει, η θλιβερή αυτή εποχή ταιριάζει στις αναμνήσεις. Όταν τα δέντρα δεν έχουν πια φύλλα, όταν ο ουρανός διατηρεί ακόμα το δειλινό την κοκκινωπή ανταύγεια που χρυσώνει το μαραμένο χορτάρι, έχει μια γλύκα να βλέπεις να σβήνει ό,τι χτες ακόμα έκαιγε μέσα σου. Μόλις γύρισα από τον περίπατό μου στα έρημα λιβάδια, στην όχθη των παγερών ρυακιών, όπου καθρεφτίζονται οι ιτιές. Ο άνεμος έκανε τα γυμνά κλαριά τους να σφυρίζουν, πότε – πότε σώπαινε, κι έπειτα άρχιζε πάλι αιφνίδια· τότε τα φυλλαράκια που κρέμονται από τα χαμόκλαδα έτρεμαν πάλι. Το χορτάρι ριγούσε λυγίζοντας προς το χώμα, όλα έμοιαζαν να γίνονται πιο χλωμά και πιο παγωμένα· στον ορίζοντα ο δίσκος του ήλιου χανότανμες το λευκό τ’ ουρανού και τον διαπερνούσε ολόγυρα με λίγη ζωή που έφθινε. Κρύωνα και σαν να φοβόμουν”. 

Πηγή:

https://el.wikipedia.org,     https://www.politeianet.gr/, https://www.sansimera.gr/biographies/2640,    https://minoas.gr/

Για τον Πολιτιστικό Σύλλογο ΠέΖΟ:

Βάσω Τέλιου



Comments are closed.